Przejdź do treści
DZIANINY

Próbki dzianiny i gęstość oczek: podstawa obliczeń rozmiarów

Jak wykorzystać liczbę oczek i rzędów na 10 cm? Próbkowanie, pomiary po praniu i prosty rachunek dla dziergania ręcznego oraz maszynowego.

Próbki dzianiny i gęstość oczek: podstawa obliczeń rozmiarów
Ilustracja wygenerowana przez AI; nie jest zdjęciem produktu ani zakładu Bark.

Co opisuje gęstość dzianiny?

Liczba oczek i rzędów na określonej długości opisuje gęstość dzianiny. Sam numer przędzy, rozmiar drutów lub ustawienia maszyny jej nie wyznaczają. Różne sploty mogą dawać odmienne wymiary z tej samej przędzy. Zawsze zapisz splot, na którym wykonano pomiar.

Jak przygotować próbkę?

Wykonaj próbkę większą od obszaru pomiarowego i mierz z dala od krawędzi. Odtwórz kierunek dziania i strukturę planowane w odzieży. Po docelowym praniu i wykończeniu pozwól próbce odpocząć i zmierz ponownie. Zachowaj oddzielne zapisy próbki surowej i wykończonej; jeden nie zastępuje drugiego.

Prosty przykład obliczenia

Jeśli wykończona próbka ma 20 oczek na 10 cm, wstępny rachunek dla prostego panelu 50 cm to 50 × 20 / 10 = 100 oczek. To tylko przykład; oczka brzegowe, raporty, kształtowanie i zapasy na szwy trzeba uwzględnić osobno. Dla pionu stosuj długość × liczba rzędów na 10 cm / 10. Gęstość oczek i rzędów nie są wymienne.

Zostaw dokumentację dla kolejnej próbki

W jednym formularzu zachowaj kod przędzy, partię, skład, numer, liczbę nitek, ustawienia dziania i warunki wykończenia. Nie ustalaj ostatecznych wymiarów żakardu na próbce gładkiej; przetestuj właściwy wzór osobno. Dla Bark Dzianiny zatwierdzona próbka fizyczna jest pewniejszym wzorcem technicznym niż zdjęcie. Wymiarów seryjnych nie uznaje się za ostateczne przed sprawdzeniem wyników próbek.

Źródła i powiązane artykuły