Techniki ręcznego dziergania: oczka prawe, lewe, ścieg francuski i ściągacze
Wprowadzenie do ręcznego dziergania: oczka prawe i lewe, ścieg francuski, ściągacze, warkocze i ażury. Co jest ważne przy opracowaniu próbki swetra?
Różne powierzchnie z dwóch podstawowych oczek
Oczka prawe i lewe są podstawą wielu ręcznie dzierganych powierzchni. Ścieg gładki prawy ma małe litery V po prawej stronie i wypukłości po lewej. W pracy płaskiej naprzemienne rzędy prawe i lewe dają ścieg gładki, a dzierganie każdego rzędu na prawo tworzy ścieg francuski. W okrążeniach kolejność się zmienia: ścieg gładki to same oczka prawe, a francuski wymaga naprzemiennych okrążeń prawych i lewych.
Ściągacze, warkocze i ażury
Ściągacz łączy kolumny oczek prawych i lewych; popularne są warianty 1×1 i 2×2. Warkocze powstają przez krzyżowanie grup oczek, a ażury wykorzystują otwory tworzone zwiększaniem i zmniejszaniem liczby oczek. Symbole schematów mogą się różnić między publikacjami, więc przed rozpoczęciem przeczytaj legendę.
Zacznij od małej próby
Wybierz jedną przędzę i rozmiar drutów, wykonaj próbkę gładką, a potem ściągaczową. Oznacz każdą kodem przędzy, rozmiarem drutów i kierunkiem pracy. Porównaj liczbę oczek na takim samym obszarze z dala od krawędzi. Zapisz różnice chwytu, rozciągania i wyglądu; przy nowej technice nie zmieniaj wszystkich zmiennych naraz.
Od wzoru ręcznego do produkcji
Ręcznie wykonana próbka pomaga przekazać wygląd powierzchni, lecz maszyna nie odtwarza jej automatycznie identycznie. Wysyłając próbkę do Bark Dzianiny, pokaż obie strony wzoru, wymiary końcowe i docelowy chwyt. Najpierw ocenia się wykonalność techniczną i próbkę produkcyjną. To wprowadzenie; archiwalne ubranie na okładce nie jest zdjęciem instruktażowym dziergania krok po kroku.